Πουλιά στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου

Εδώ και πολλές δεκαετίες, ορνιθολόγοι και λάτρεις της φύσης από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν στη Νότια Αμερική για να παρατηρήσουν τον πλούτο και τα χρώματα των πολυάριθμων ειδών πτηνών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου.

Αυτός δεν είναι ένας αβάσιμος ισχυρισμός: ήδη από το 1970, ο Ελβετοαμερικανός ορνιθολόγος Rodolphe Meyer de Schauensee δήλωσε στο έργο του "Ένας οδηγός για τα πουλιά της Νότιας Αμερικής " ότι δεν υπήρχε περιοχή στον κόσμο με τόσα πολλά είδη πτηνών όσο ο Αμαζόνιος.

Ακόμα κι έτσι, η σύνταξη ενός πλήρους καταλόγου όλων των πτηνών που κατοικούν σε αυτό το μέρος του κόσμου είναι ένα πολύπλοκο έργο. Εκτιμάται ότι σε όλη την περιοχή (η οποία περιλαμβάνει μεγάλο μέρος της Βραζιλίας, της Βενεζουέλας, της Κολομβίας, του Περού και άλλων χωρών), ο συνολικός αριθμός ειδών είναι περίπου 1.300 . Από αυτά, περίπου τα μισά είναι ενδημικά.

Για να καταλήξουμε σε αυτό το συμπέρασμα, χρησιμοποιήθηκαν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των πτηνών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου που διαχειρίζονται διάφοροι οργανισμοί. Ορισμένα από αυτά τα είδη βρίσκονται μόνο σε ορισμένους τοπικούς οικοτόπους, ενώ άλλα διανέμονται λίγο πολύ ομοιογενώς σε ολόκληρο τον Αμαζόνιο.

Εδώ είναι ένα δείγμα των πιο αντιπροσωπευτικών πουλιών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου:

Αρπακτικά

Η περιοχή του Αμαζονίου φιλοξενεί πολλά μοναδικά είδη αρπακτικών πτηνών. Το πιο γνωστό είναι η Άρπυια ( Harpia harpyja ), η οποία απειλείται σήμερα με εξαφάνιση. Ωστόσο, εξακολουθεί να βρίσκεται στην Κολομβία, τον Ισημερινό, τη Γουιάνα, τη Βενεζουέλα, το Περού, το Σουρινάμ, τη Γαλλική Γουιάνα, τη νοτιοανατολική Βραζιλία και τη βόρεια Αργεντινή.

Με άνοιγμα φτερών σχεδόν δύο μέτρων, είναι ένας από τους μεγαλύτερους αετούς στον κόσμο . Το γκρι, λευκό και μαύρο φτέρωμά του, μαζί με το χαρακτηριστικό λοφίο του, είναι το κύριο διακριτικό του χαρακτηριστικό.

Άλλα αρπακτικά πτηνά τυπικά αυτής της περιοχής είναι το κρυπτικό γεράκι ( Micrastur mintori ) ή η κουκουβάγια με τα γυαλιά ( Pulsatrix perspicillata ).

Τα κολίβρια και τα μικρά πουλιά

Η μεγαλύτερη ομάδα πτηνών στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου είναι αναμφίβολα αυτή των μικρών πτηνών, τόσο ωδικών όσο και μη ωδικών πτηνών. Ανάμεσά τους είναι μερικά πολύ αντιπροσωπευτικά είδη όπως το κολίβριο τοπάζι ( Topaza pella ), με τη μακριά ουρά και τα γρήγορα χτυπήματα των φτερών του. Αυτό το όμορφο πουλί έχει έντονα χρωματιστό φτέρωμα και χρησιμοποιεί το λεπτό ράμφος του για να ρουφάει γύρη από τα λουλούδια. Είναι ευρέως διαδεδομένο σε όλη την περιοχή.

Υπάρχουν πολλά ακόμη μικρά πουλιά στον Αμαζόνιο, μια τεράστια ποικιλία. Για να αναφέρουμε ένα από τα πιο γνωστά, μπορούμε να δούμε το Σπουργίτι με το Κοκκινωπό Κολάρο ( Dendrocolaptes picummus ), ένα είδος δρυοκολάπτη. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται σε ένα μεσαίου μεγέθους, αλλά πολύ εξωτικό και δημοφιλές πουλί: τον Τούκανο Τόκο ( Ramphastos toco ), που αναγνωρίζεται εύκολα από το τεράστιο ράμφος του.

Gallinaceae και mallards

Υπάρχουν πολλά άλλα πουλιά στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου που θα μας εκπλήξουν. Τα είδη της οικογένειας των χοληφόρων έχουν ανθεκτικά πόδια, κοντά ράμφος και γενικά δεν μπορούν να πετάξουν ή είναι ικανά μόνο για μικρές πτήσεις σε χαμηλά υψόμετρα.

Σε αυτή την κατηγορία ξεχωρίζει το camungo ( Anhima cornuta ), ένα πουλί που μοιάζει με γαλοπούλα και αναγνωρίζεται εύκολα από μια μικρή προεξοχή που προεξέχει πάνω από το ράμφος του.

Σε μια περιοχή με τόσα ποτάμια, κανάλια και λιμνοθάλασσες όσο ο Αμαζόνιος, είναι λογικό να βρεις πολλά πουλιά της οικογένειας των παπιών . Η χήνα του Ορινόκο και η σφυριχτή πάπια είναι δύο πολύ χαρακτηριστικά είδη, χωρίς να ξεχνάμε το πέκαρι με τα λευκά χείλη , μια αγριόπαπια με πολύχρωμο φτέρωμα.

Παπαγάλοι και μακώ

Αυτά τα πουλιά είναι αναμφίβολα τα πρώτα που μας έρχονται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε την πανίδα του Αμαζονίου. Υπάρχουν πολλά είδη αρά, ποικίλων μεγεθών και φυσικών χαρακτηριστικών. Ο υάκινθος μακώ ( Anodorhynchus hyacinthinus ), γνωστός και ως μπλε μακώ, είναι ίσως ο πιο δημοφιλής. Έχει έντονο, κυρίως μπλε φτέρωμα, με χρυσά φτερά στο πηγούνι του. Δυστυχώς, είναι ένα είδος που απειλείται με εξαφάνιση.

Ένα άλλο εντυπωσιακό είδος είναι το πράσινα φτερωτό μακάο ( Ara chloroptera ), το οποίο μπορεί να βρεθεί σε διάφορα μέρη της περιοχής του Αμαζονίου. Αυτά τα πουλιά διακρίνονται για τη δύναμη του ράμφους τους, την ευφυΐα τους και τη μακροζωία τους, καθώς μπορούν να ζήσουν 60 χρόνια ή και περισσότερο.

Πουλιά καθαριστή

Τα πτηνά που κυνηγούν θησαυρούς τρέφονται με τα λείψανα άλλων νεκρών ζώων. Αυτά τα είδη πουλιών μπορούν επίσης να βρεθούν στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Ανάμεσά τους, ένα ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα: ο βασιλικός γύπας ( Sarcoramphus papa ). Δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστικό ζώο λόγω των πολύχρωμων κηλίδων και των βλαστοκυττάρων που αμαυρώνουν το πρόσωπό του.

Ωστόσο, πρέπει να αναγνωριστεί ότι, όπως και ο συγγενής του από τις Άνδεις, ο κόνδορας , διαθέτει μια αριστοκρατική ατμόσφαιρα που τον καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικό. Ανάλογα με την περιοχή του Αμαζονίου που κατοικεί, αυτό το πουλί είναι γνωστό με διαφορετικά ονόματα, όπως κόνδορας της ζούγκλας ή βασιλικός γύπας.