Παραδεισιακές παράκτιες περιοχές, επιβλητικά ορεινά τοπία και εκτεταμένες πεδιάδες, αποτελούν μέρος της πλούσιας κολομβιανής γεωγραφίας. αλλά είναι τα μεγάλα παρθένα δάση που κυριαρχούν στην πλειονότητα της επικράτειάς της, στην πραγματικότητα, το 50% της εθνικής επικράτειας καλύπτεται από τον τεράστιο φυσικό πλούτο της.
Αυτό το προνόμιο οδηγεί την Κολομβία να θεωρείται μεταξύ των 15 χωρών με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στον πλανήτη και νούμερο ένα παγκοσμίως σε είδη πανίδας και χλωρίδας ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Το πιο γνωστό είναι αναμφίβολα το τροπικό δάσος του Αμαζονίου , το οποίο αποτελεί επίσης μέρος της Βραζιλίας, του Περού, του Ισημερινού, της Γουιάνας, της Βενεζουέλας, του Σουρινάμ και της Γαλλικής Γουιάνας , σχηματίζοντας το μεγαλύτερο τροπικό δάσος στον κόσμο με έκταση 6 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Άλλες περιοχές της ζούγκλας που δεν είναι τόσο εκτεταμένες όσο ο Αμαζόνιος, αλλά όχι λιγότερο σημαντικές, βρίσκονται στον Κολομβιανό Ειρηνικό, όπως το φιλόξενο Selva del Darien, μια από τις πιο πυκνές γωνιές της ζούγκλας στον κόσμο, και που ιστορικά έχει χρησιμεύσει ως φυσικό σύνορο μεταξύ Κολομβίας (τμήμα Chocó) και Παναμά. Η ζούγκλα Chocoan είναι πιθανώς η πιο βροχερή στον πλανήτη.