El λατρεία του Διονύσου εμφυτεύτηκε στην Αθήνα τον XNUMXο αιώνα από τον αυτοκράτορα Πίσιστρατος. Ο Διόνυσος έκτισε ναό προς τιμήν του, εκείνες τις μέρες, αρκετά ταπεινή, στο ανατολικό τμήμα της πλαγιάς του ΑκρόποληΕκείνη την εποχή, στα τέλη αυτού του αιώνα, άρχισαν να λαμβάνουν χώρα διάφορα είδη τελετών σταδιακά, μεταξύ των οποίων συμπεριλήφθηκαν θεατρικά και μουσικά έργα.
Με τα χρόνια, αυτός ο ναός που επαίνεσε το Θεός της γεωργίας, αποκτά σημασία στους Έλληνες καλλιτέχνες, για την πολιτιστική του αξία και για την επιβολή του αμφιθέατρο. Το μέρος κέρδισε τόσο μεγάλο κύρος που έφτασε ακόμη και στο σημείο να συγκεντρώσει τους μεγαλύτερους συγγραφείς όλων Ελλάδα, των οποίων τα έργα έκανε χιλιάδες και χιλιάδες ανθρώπους να συγκεντρώνονται σε αυτό.
Στις πρώτες μέρες του, οι άνθρωποι κάθονταν στη γη του γύρω λόφου, αλλά ως Θέατρο του Διονύσου Έπαιρνε φήμη, σημαντικά περίπτερα χτίστηκαν σε πέτρα και ξύλο, τα οποία εκτός από το να λειτουργούν ως καθίσματα για τους θεατές, εκπλήρωσαν μια άλλη λειτουργία, επιτρέποντας στο θέατρο να λειτουργεί και ως ναός.
Υπολογίζεται ότι στην εποχή του μεγαλείου του θεάτρου, όταν τα λευκαντικά του ήταν ανέπαφα, είχε την ικανότητα να στεγάσει έως και 17.000 θεατές ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Τα περίπτερα χωρίστηκαν ως εξής: στις πρώτες σειρές, των οποίων τα καθίσματα ήταν συνήθως κατασκευασμένα από μάρμαρο, οι πλουσιότεροι πολίτες της Αθήνας κάθισαν, κινούνται προς την κορυφή του λόφου, κατεβαίνοντας σταδιακά τις κοινωνικές κλίμακες.
Το σχήμα του αμφιθεάτρου είναι μισοφέγγαρο, και λόγω των δομικών του υλικών και ότι περιβάλλεται από πλαγιές στις 4 πλευρές του, ο ήχος κατανέμεται σε όλη την περιοχή με καθαρό και ομοιόμορφο τρόπο, ένας από τους παράγοντες για τους οποίους είναι τόσο σημαντικός. .