Παρά τη μεγάλη ακτογραμμή της, η Βραζιλία έχει λίγες παραλίες για γυμνισμό. Τα τόπλες κορίτσια είναι ευπρόσδεκτα σε ορισμένα μέρη, αλλά αυτό δεν γίνεται καθολικά, αποδεκτό ή επιτρέπεται.
Από τεχνικής απόψεως, εξακολουθεί να είναι παράνομο να είναι γυμνό δημόσια στη Βραζιλία, αλλά υπάρχει ένα νομοσχέδιο που περιμένει έγκριση στη Γερουσία που θα μπορούσε να το αλλάξει.
Έτσι, εάν ο τουρίστας θέλει να κάνει ηλιοθεραπεία όπως τον έφερε ο Θεός στον κόσμο, ίσως χρειαστεί να ψάξει για τα λίγα απομονωμένα μέρη που προσφέρουν ιδιωτικότητα και απόλυτη ελευθερία να ασκήσουν γυμνισμό.
Και μεταξύ της λίστας των επίσημων γυμνών παραλιών είναι:
Ταμπάμπα – στην πόλη Κόντε, στην πολιτεία Παραΐμπ, προσφέρει λευκή άμμο και φυσικές πισίνες, η οποία φιλοξένησε το Διεθνές Συνέδριο Γυμνιστών το 2008.
Το Massarandupió – κοντά στην πόλη Entre Rios στη Bahia – διαθέτει 2 χιλιόμετρα λευκής άμμου. Είναι ένα πραγματικά όμορφο θέρετρο γυμνιστών, ειδικά στη μέση της νύχτας, όταν τα μικρά χελωνάκια εκκολάπτονται και τρέχουν προς τον ωκεανό.
Η Μπάρα Σέκα – στο Λινχάρες της πολιτείας Εσπίριτο Σάντο, είναι αρκετά αστικοποιημένη, διαθέτει μικρά ξενοδοχεία, φωτισμό δρόμων και τουαλέτες, καθώς και πάγκους με φαγητό στην άμμο.
Olho de Boi – μια μικρή παραλία που είναι δύσκολη στην πρόσβαση στο Búzios, στην Πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Praia Brava – Μοιράζεται από γυμνιστές και σέρφερ στο Cabo Frio, στην πολιτεία του Ρίο, είναι αρκετά απομονωμένη και περιβάλλεται από ψηλά και απόκρημνα βουνά.
Jurubá – στην ιστορική πόλη Paraty, στην πολιτεία του Ρίο ντε Τζανέιρο, οι τουρίστες μπορούν να κάνουν μια βόλτα με βάρκα σε 15 λεπτά για να φτάσουν στο κέντρο γυμνιστών στο νησί Araújo.
Η Πράια ντο Πίνιο – κοντά στο Καμποριού, στην πολιτεία Σάντα Καταρίνα, ήταν η γενέτειρα της Federação Brasileira de Naturismo, της οργάνωσης που συντονίζει αυτό το είδος δραστηριότητας στη Βραζιλία, η οποία έχει 300 μέλη, συγκεντρωμένα σε 29 περιφερειακές ομάδες.